Dag 2: Havana dag 1

We hebben met op- en afjes relatief goed geslapen. Halverwege de nacht hebben we de stekker van de koelkast/minibar er uit getrokken want dat ding bromde best wel hard. We beginnen net weer in slaap te vallen als de wekker begint te piepen. Verdorie! We hadden niet in de gaten dat dat ding aan stond want de display doet het niet. Ding een mep gegeven, die zullen we morgen wel even saboteren.

Om 6:30 zijn we er uit gegaan om te douchen. We kunnen dus rustig aan doen, want om 7:00 kan je pas ontbijten en het verzamelen is pas om 9:00. Wil kwam er achter dat de koelkast wraak genomen had: Hij had een enorme plas water voor de kast gedeponeerd, wat resulteerde in een flinke uitglijder. Au!
Na deze onvrijwillige acrobatische toeren zijn we om half acht naar beneden gegaan om te ontbijten. We hadden eerst nog de indruk dat we de eersten zouden zijn, maar de hele eetzaal zat al vol. We waren nog net niet de laatsten! Het ontbijt was prima. Voldoende keus.

Na het onbijt even tanden poetsen en naar buiten voor een wandeling door het park op het plein voor het hotel.

Het Capitool.

Het plein voor het hotel is een typisch stadspark met bomen, paden, hekjes en gras.

Bij een boom lag een kam bananen, en een kip in een plastic zak. Wat zou dat nou zijn? Voodoo? Wil heeft het later bij Mabel nagevraagd en het bleek inderdaad voodoo te zijn.

Om 9:00 waren we in de lobby voor de uitleg van Mabel. Ze gaf algemene info over Cuba, hoe het met de fooienpot werkte en wat het programma van de dag was. Eerst een wandeling door oud Havana en in de middag een optionele rit met oldtimers. Wij kozen er voor in plaats daarvan om de rit door Havana met een hop-on hop-off bus te doen want dat was ons in Zuid-Afrika uitstekend bevallen.

Tijdens de stadswandeling konden we het Capitool eens van dichtbij bekijken. Het contrast met de toch wel vervallen huizenblokken in de straten er naast is treffend.

Oud Havana is een charmant stadsdeel met veel leuke details. Je ziet wel dat zo hier en daar hele stukken in verval is geraakt omdat er gebrek aan zowat alles is. Er zijn diverse restauratie-werkzaamheden aan de gang, maar het is bijna onbegonnen werk om alles op te knappen.

De winkelstraat is voor alle verkeer afgezet door middel van oude kanonnen. Leuk detail.

De meeste Cubanen moeten rondkomen van een rantsoenerings-bonnenboekje waarmee de zaken als brood, meel, eieren, suiker en zeep kan kopen. Meestal is het maandelijkse rantsoen toereikend voor een of twee weken. Hier een bakkerij waar men brood op de bon koopt.

Men loopt met het bonnenboekje in de hand van winkel naar winkel om de rantsoenen te kunnen kopen. Aan het bordje 'productos normados' (gereguleerde producten) kun je zien dat het een zaak is waar de Cubanen gerantsoeneerde producten kunnen kopen.

We namen ook een kijkje in een geweldig mooie oude drogisterij waar men allerlei kruiden kon kopen.

Het afwegen van de producten wordt streng gecontroleerd.

In de straat is ook een school. Op dit moment is het pauze en spelen de meeste leerlingen op de binnenplaats.

Verder lopend kwamen we uit op de Playa Vieja. het oudste plein van Havana. Het plein is met hulp van Unesco compleet gerestaureerd.

De politiepost op het plein heeft twee viervoetige agenten in dienst.

In een van de straten is een stuk van de originele 16e-eeuwse waterleiding zichtbaar.

Buiten de basiliek van San Fransisco de Asís staat een standbeeld van José María López Lledín, in Havana beter bekend als 'El Caballero de París'. Het verhaal wil dan als je de baard, hand en voet tegelijk aanraakt je de rest van je leven geluk krijgt. Heel bijzonder dat mensen dat geloven, maar voor de meesten is het gewoon een leuk fotomoment.

Door de vele aanrakingen slijt het beeld wel. De wijsvinger is inmiddels vlijmscherp geworden.

Het Casa de la Pintora Venezolana bevat allerlei moderne kunst. De binnentuin is een oase van rust.

Weer buiten kunnen we de basiliek en het plein bewonderen.

Bij de haven zie je nog de grote terminals voor de cruise schepen, en op een heuvel aan de andere zijde van de haven zie je de Christus van Havana.

Hee, wat zie ik daar in de verte? Aha, dat is een van de twee Rio Damuji-klasse fregatten van de Cubaanse marine.

{Beroeps-deformatie AAN}
Deze vreemd aandoende marineschepen zijn in respectievelijk 1972 en 1979 in Spanje gebouwd als als onderdeel van een vloot grote deepwater trawlers om op de oceanen grote hoeveelheden vis te kunnen vangen en verwerken. Na een aantal decennia waren dit soort fabrieks-schepen niet meer rendabel omdat er inmiddels te weinig vis in de oceanen zwom en heeft Spanje de schepen afgedankt. Cuba heeft twee van deze afgedankte trawlers aangekocht en in 2007 en 2013 met veel improvisatietalent omgebouwd tot marineschepen.

Bij de ombouw zijn de schepen voorzien van twee Russische SS-N-2 “Styx” anti-ship missile launchers die van een aantal oude “Osa II” Fast Attack Crafts gesloopt zijn, een 2M3 twin 25mm gun van een gesloopte torpedo-boot en de main gun op het voordek lijkt wel een geschutskoepel van een Russiche T-54/55 tank. Wat bewapening betreft zouden deze schepen geclassificeerd moeten worden tot Oceangoing Patrol Vessel (OPV) maar vanwege hun formaat zou je kunnen zeggen dat het een korvet of een klein fregat is. Hoe dan ook, feit blijft dat dit de grootste schepen van de Cubaanse marine zijn.
{Beroeps-deformatie UIT}

In de Havana Club krijgen we een rondleiding met uitleg over de geschiedenis en de productie van rum. Na de rondleiding is natuurlijk gelegenheid om flessen rum proeven en te kopen.

Men had ook een maquette gemaakt van een toenmalige rumstokerij, inclusief een zéér luidruchtige modeltrein.

Na de rondleiding is natuurlijk gelegenheid om flessen rum proeven en te kopen. Ook hier zag je weer het gebruik dat een het eerste uit een nieuw aangebroken fles rum op de grond werd gegooid 'for the spirits'.

Op de Plaza de Armas staan diverse belangrijke gebouwen. Op dit plein staat ook de voormalige amerikaanse ambassade.

Mabel brengt ons naar de Playa Vieja, waar we op eigen gelegenheid een leuk tentje opzoeken om de lunch te gebruiken.

Tijdens de lunch besluiten we dat we toch niet de stadstoer gaan doen, want al dat geloop en geklim heeft de enkel van Wil na die onvrijwillige spagaat van vanmorgen geen goed gedaan.
De rest van de middag gaan we dus aan het zwembad doorbrengen.